Page Nav

HIDE

Grid

GRID_STYLE

Classic Header

{fbt_classic_header}

Header Ad

//

Breaking News:

/Επικαιρότητα

Πέντε χρόνια Tinos Food Paths

“Κι ένα χαλίκι ν’ αρμολοήσεις σ’ έναν ετοιμόρροπο τοίχο, είναι σαν να στερεώνεις τον κόσμο να μην πέσει, είναι σαν να στερεώνεις την ψυχή...

Διαβάστε επίσης
“Κι ένα χαλίκι ν’ αρμολοήσεις σ’ έναν ετοιμόρροπο τοίχο,
είναι σαν να στερεώνεις τον κόσμο να μην πέσει,
είναι σαν να στερεώνεις την ψυχή σου να μην πέσει…”


 

Μ’αυτά τα λόγια του Καζαντζάκη είπα να ξεκινήσω να περιγράφω όλο αυτό που βίωσα στην Τήνο φέτος συμμετέχοντας στην 5η διοργάνωση Tinos Food Paths ως εθελόντρια!
Γιατί έτσι το ένιωσα από την Καλλονή ως τον Καρκάδο… σε όλη τη διαδρομή των 6 χλμ που αν μου το έλεγαν άλλοτε να το κάνω, θα έβρισκα δικαιολογία να αρνηθώ… και που τώρα μου φάνηκαν περίπατος!
Ακολουθώντας το κόκκινο νήμα από τους μύλους, περνώντας απ’τα αλώνια, ανάμεσα στα σκιάχτρα που ήταν δημιουργίες των παιδιών των δημοτικών σχολείων του νησιού, κάνοντας μια στάση στην κατκιά, σταματώντας στον ξυλόφουρνο με το ζεστό ψωμί που όμοιό του δεν έχεις γευτεί.. η γλίνα με τη ζάχαρη πάνω στο ψωμί άλλους τους ξένιζε και σ’άλλους έφερνε μνήμες, η επόμενη στάση στην παλιότερη ταβέρνα του νησιού, αυτή του Μωϋσή (ήταν σα να λειτουργούσε ακόμη και να περίμενες το Μωϋσή να σε σερβίρει), για λίγη δροσιά κι ένα μικρό κέρασμα. Προς το τέλος της διαδρομής συναντάς ένα μικρό παραδοσιακό καφενείο που διατηρεί η κόρη του και κερνούσε καραμελίτσες “Αστακό”.. τις θυμάται άραγε κανείς;;; Οι νεότεροι τις έχουν ακουστά;;;
Οι Αγγελούδες παραμόνευαν παρακάτω στο γιοφύρι στον Καρκάδο όπου ακουγόταν το νερό απ’το ποτάμι, το θρόισμα των φύλλων και οι φωνές των βατράχων… αν δεν είχες πάνω σου ένα ξόρκι θα σου έπαιρναν τη λαλιά!


Γινόσουν ένα με το παραμύθι… γινόσουν ο ήρωας… μία από τις Αγγελούδες, ο διαβάτης που φοβόταν περνώντας μην τον ξεμυαλίσουν… δεν θα τις συναντήσεις αν δεν τις κουβαλάς στην ψυχή σου…μια γιαγιά απ’το χωριό περιέγραφε ακριβώς τι άκουγαν οι περαστικοί τα παλιά χρόνια περνώντας απ’αυτό το σημείο και τους προκαλούσε δέος! Να ήταν η άγνοια, ο φόβος, οι δεισιδαιμονίες ή όλα αυτά μαζί;;; Οι χωρικοί κρατούσαν ένα κομμάτι ψωμί για να τους προφυλάξει απ’τα ξωτικά!
Τα λόγια του Καζαντζάκη βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στον κύκλο της ζωής απ’την Καλλονή στον Καρκάδο..
είναι τέτοια η ψυχή των κατοίκων, των ανθρώπων του νησιού, των εθελοντών που κανένα τοιχάκι – ακόμα κι ετοιμόρροπο – δεν θα πέσει… ακολουθώντας την κλωστή βήμα-βήμα βάζουν ένα λιθαράκι που το ανασηκώνουν από την παράδοσή τους και το στερεώνουν πάνω σε κάθε νέο οικοδόμημα!
Έχουν ρίζες που δε θα αφήσουν να χαθούν…. τους βγάζω το καπέλο! Ένα από αυτά που έδιναν στη διαδρομή στους οδοιπόρους μαζί με ένα καλάμι για να συνεχίσουν το μονοπάτι αψηφώντας τον ήλιο και το κακοτράχαλο έδαφος.
Με όλη αυτή την υπερπροσπάθεια στεριώνουν την ψυχή τους να μην πέσει…
Οι βροχές φέτος βοήθησαν… συνεχίζουμε τη σπορά!!
Κάθε χρόνο μέσα από δρώμενα αναδεικνύουν τα χωριά τους, παράγουν πολιτισμό! Ψάχνουν τι είναι αυτό που πρέπει να μεταδώσουν στον επισκέπτη… και τελικά βγαίνει αυθόρμητα μόλις μιλήσουν με τους κατοίκους του. Ανασκουμπώθηκαν όλοι, καθάρισαν μύλους, άστραψαν οι αυλές, φορτώθηκαν τα ξύλα στην πλάτη άντρες και γυναίκες και ο ξυλόφουρνος έκαιγε όλη την ημέρα.
Είναι εντυπωσιακό αυτό που συμβαίνει στη νησί! Αν δεν το ζήσεις δεν μπορείς να το καταλάβεις… φιλέψαμε ως εθελοντές τα παιδάκια των παιδικών σταθμών και των σχολείων σπιτικά κεφτεδάκια και λουκουμάδες! Τα προσωπάκια τους έλαμψαν καθώς βουτούσαν ολόκληρα στο ταψί και γίνονταν μες το μέλι!
Γεμίζαμε τα παγουράκια τους νερό να συνεχίσουν. Τα ξεροτήγανα τα περίμεναν δίπλα στη βρύση στον Καρκάδο!


Εκεί επίσης ήταν διαθέσιμες για τον κόσμο, τηνιακές συνταγές σε πολλά αντίγραφα ώστε να τις πάρουν μαζί τους!
Η χαρά τους απερίγραπτη!! Καμία κούραση παρόλο που κάποια ήταν νήπια… μικροί – μεγάλοι βίωναν αυτό το μοναδικό γεγονός!
Για τους ενήλικες επισκέπτες ένα πιατάκι με φάβα, λακέρδα, Τηνιακό λουκάνικο, τοματοκεφτέ, ρεβύθια μικροσκοπικά που δύσκολα βρίσκεις αλλού και μια ρακή για το δρόμο!
Τ’απογεύματα στην Ψαραγορά καλεσμένοι μάγειρες και ζαχαροπλάστες, μαγείρευαν με ντόπια προϊόντα κι οι εθελοντές κερνούσαν τον κόσμο.
Στο ξέφωτο στον Καρκάδο έζησα μια  βραδιά που δεν θα την ξεχάσω! Το χρωστάω σε 2-3 ανθρώπους που θέλησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους και μου έκαναν την τιμή να είμαι ανάμεσά τους…, το χρωστάω στις γυναίκες του Καρκάδου που βοήθησαν με την παρουσία τους σε όλο αυτό!
Από νωρίς το μεσημέρι ετοιμάστηκε ένα μεγάλο τραπέζι στο ξέφωτο δίπλα στο ποτάμι που θα υποδεχόταν τους bartenders του Aegean Cocktails & Spirits και ανθρώπους που είχαν τη διοργάνωση αυτού (πάνω από 80 άτομα).

Δεν υπάρχουν σχόλια