Page Nav

HIDE

Grid

GRID_STYLE

Classic Header

{fbt_classic_header}

Header Ad

//

Πρόσφατες Ειδήσεις

/latest

Τιμής ένεκεν φιλίας ενθύμιον

Τελευταία φορά την είδα περί τα μέσα Ιουλίου. Περάσαμε ένα πενθήμερο παρέα στην Τήνο, στο σπίτι του αδελφού της, που ορθώνεται, με τις...

Διαβάστε επίσης

Τελευταία φορά την είδα περί τα μέσα Ιουλίου. Περάσαμε ένα πενθήμερο παρέα στην Τήνο, στο σπίτι του αδελφού της, που ορθώνεται, με τις μνήμες του, πάνω από τη θάλασσα. Φαινόταν ότι τελειώνει. Δεν είχε διάθεση για τίποτα. Συνεχώς ξαπλωμένη. Εβαζα τα δυνατά μου στο μαγείρεμα, μήπως και βάλει κάτι στο στόμα. Με παίνευε: «Μπράβο, Πέτρο. Γεια στα χεράκια σου! Πώς τα καταφέρνεις τόσο καλά, βρε παιδί μου!». Αλλά δύο πιρουνιές μόνο. «Παράφαγα. Δεν πάει κάτω!».
Είχε βαρύνει. «Τον τελευταίο χρόνο, Πέτρο!». «Μέχρι πέρσι, δεν καταλάβαινα τίποτα! Εζησα και πολύ μωρέ!». Είχε κλεισμένα τα 94. Ομως μυαλό, ξυράφι. Δεύτερη από τέσσερα αδέλφια η Νίτσα· τρία κορίτσια, ένα αγόρι. Πόντιοι εκ Ρωσίας. Διαδρομή: Καρς – Κιλκίς – Αθήνα – φυλακές – εξορίες – αναγκαστική μετανάστευση· ειδικά η Νίτσα: Γαλλία – Μαδαγασκάρη – Κονγκό. Παιδιά του Κώστα Γαβριηλίδη· ιδρυτής του Αγροτικού Κόμματος, μέλος της ΠΕΕΑ («Κυβέρνηση του Βουνού»), βουλευτής (εξόριστος ων στον Αϊ-Στράτη), πρώτος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΕΔΑ, πρώτος διευθυντής (και αρθρογράφος) της «Αυγής». Πέθανε στην εξορία, στα 55 του.

Συγκλονιστική η προσωπική μαρτυρία της από τη μεταφορά της σορού του πατέρα της και την κηδεία του (στο Τρίτο Νεκροταφείο, σε ασφυκτικό κλοιό αστυνομίας και χωροφυλακής), στο βιβλίο της «Ο πατέρας μου Κώστας Γαβριηλίδης»· ένα από τα τέσσερα βιβλία-μαρτυρίες που έχει εκδώσει. Μέλος και αυτή της πολυπληθούς ομάδας κρατούμενων γυναικών (φτάσανε τις 5.000, ανάμεσά τους μωρομάνες και… παιδιά, που οι μανάδες δεν είχαν πού ν’ αφήσουν!) στο στρατόπεδο στο Τρίκερι, σε αντίσκηνα, κάποια χρόνια! Μακρονησιώτες, ο αδελφός της, Γιώργος και ο αδελφός μας, επίσης Γιώργος. Αδέλφια. Δεσμός ακατάλυτος. Μια οικογένεια. Από τότε…

«… Δεύτερη ζωή δεν έχει…», τραγουδούσε η Αρβανιτάκη στο ράδιο εκείνο το σούρουπο της Τήνου. Την άλλη μέρα θα επέστρεφα στην Αθήνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια